|
TENIS STOŁOWY
Tenis stołowy - zwany również ping-pongiem, w której uczestniczą 2 osoby, polegający na odbijaniu piłeczki rakietką tak, by przeleciała nad siatką na drugą połowę stołu. Piłeczka musi uderzyć o stół tylko raz, niedozwolone jest odbijanie piłeczki z powietrza tak jak to ma miejsce w tenisie. Punkty przyznawane są za uderzenia, których przeciwnik nie odebrał. Tenis stołowy jest jedną z najpopularniejszych gier na świecie, biorąc pod uwagę liczbę zawodników uprawiających ten sport.
Zapraszamy ministrantów naszej parafii, w wolnym czasie, do gry w tenisa stołowego.
 
Zapewniamy również sprzęt do gry:
stół, paletki i piłeczkę
Historia
Tenis stołowy narodził się Anglii w latach 80 XIX wieku. Z biegiem czasu, kiedy gra stawała się coraz bardziej popularna (szczególnie wśród zamożniejszych Anglików) postanowiono sprzedawać sprzęt do gry (wcześniej służyły do tego przedmioty używane codziennie). Wkrótce pojawiły się też popularne nazwy powstałe od charakterystycznego dźwięku odbijanej piłeczki, takie jak ping pong czy whiff whaff. Ta pierwsza została nawet zastrzeżone w 1901 roku przez angielskiego producenta sprzętu J. Jaques & Son Ltd. Ping pong był używany jako nazwa w czasie gry drogim sprzętem Jaquesa, choć w tym samym czasie inni producenci używali nazwy „tenis stołowy”. Podobna sytuacja miała miejsce w Stanach Zjednoczonych, gdy Jaques sprzedał prawa do nazwy ping pong firmie Parker Brothers. Kolejną zmianę wprowadził James Gibb, angielski entuzjasta tenisa stołowego, który po wycieczce do USA w 1901 zaczął używać piłeczki z Celuloidu. Ważna data dla tenisa stołowego to rok 1903, kiedy to E.C. Goode wprowadził okładziny przyklejane do deski. Na początku XX wieku gra bardzo szybko się rozwijała, nabywała kolejnych swoich zwolenników, a w 1902 odbyły się nawet nieoficjalne mistrzostwa świata. W 1921 został założony angielski Związek Tenisa Stołowego (ang. Table Tennis Association), a w 1926 powstała Międzynarodowa Federacja Tenisa Stołowego (ang. International Table Tennis Federation). W Londynie odbyły się pierwsze oficjalne mistrzostwa świata w roku 1926. Kolejną przełomową datą dla tej dyscypliny sportu był rok 1988, kiedy to tenis stołowy po raz pierwszy pojawił się w programie igrzysk olimpijskich w Seulu.
Przyznawanie punktu
Punkty są przyznawane za błędy w grze:
- za pozwolenie piłce odbić się dwa razy na jednej połowie
- nie odbicie piłki, która raz odbiła się na jednej połowie
- gdy piłka po odbiciu rakietką odbije się jeszcze raz od naszej połowy
- podwójne odbicie piłki
- odbicie piłki jakąś częścią ciała
- odbicie piłki w ten sposób, by ta nie dotknęła połowy stołu przeciwnika
- odbicie piłki bez uprzedniego odbicia się jej na naszej połowie
- dotknięcie ręką, inną częścią ciała bądź ubraniem powierzchni stołu
- błędy podczas serwisu
Serwis
Aby poprawnie zaserwować należy podrzucić piłeczkę na przynajmniej 16 cm, nie wolno uderzyć piłki nad powierzchnią stołu a także nie wolno jej zasłaniać żadną częścią ciała. Serwis w dużej mierze oddziałuje na przebieg późniejszej akcji – mówi się, że serwis jest dobry wówczas, kiedy return przeciwnika będzie zgodny z zamierzeniem serwującego. Pozwala to na przygotowanie się do ataku np. do wykonania Top spina. Serwis powinien być jak najbardziej rotacyjny, powinien też za każdym razem zaskakiwać rodzajem
i kierunkiem rotacji.
Rozgrywka
Rozgrywka może trwać długo lub krótko. Aby wygrać set należy zdobyć 21 punktów (zmieniając serwującego co 5 serwów) lub 11 (zmieniając serwującego co 2 serwy).
Każdy z graczy serwuje po dwa razy na przemian, a gdy stan gry wyniesie 10 : 10 od tego momentu po razie, aż do uzyskania przez jednego z zawodników 2-punktowej przewagi (koniec seta). Zawody rozgrywa się do 11, ale do dwóch setów.
|
Strona główna
