Św. Tarsycjusz Urodził się ok. roku 237. Był Akolitą Kościoła Rzymskiego. Jest to jedno ze święceń niższych, które dzisiaj daje prawo klerykom Kościoła Rzymsko Katolickiego usługiwać do Mszy Świętej - a więc do zaszczytnej funkcji, którą obecnie pełnią ministranci. Nie znamy bliżej daty jego śmierci. Przypuszcza się że św. Tarsycjusz poniósł śmierć męczeńską za panowania cesarza Decjusza (tzn. między 249 a 251 rokiem). Był to czas jednych z najkrwawszych prześladowań. W tym czasie chrześcijanie chętnie oddawali życie za Chrystusa, ale ich największym pragnieniem było, by mogli na drogę do wieczności posilić się Chlebem Eucharystii. Zanoszono im więc potajemnie Komunie Świętą do więzień, za co groziło aresztowanie, a nawet skazanie na śmierć. Gorliwością w obsługiwaniu świętych (bo tak siebie nazywali wierzący) męczenników w więzieniach wyróżniał się dwunastoletni wówczas św. Tarsycjusz. W Polsce święty czczony jest jako patron ministrantów.

Św. Stanisław Kostka Św. Stanisław Kostka, kleryk, urodził się 28 grudnia 1550 roku w Rostkowie na Mazowszu. Był synem Jana - kasztelana zakroczymskiego i Małgorzaty z Kryskich. W wieku 14 lat razem z bratem został wysłany do szkół jezuickich w Wiedniu. Stanisław połączył naukę z życiem religijnym. W grudniu 1565 roku ciężko zachorował. Nagłe uzdrowienie przypisał Matce Bożej, do której wzniósł wielkie nabożeństwo. Stanisław pragnął wstąpić do zgromadzenia jezuitów, ale nie mógł liczyć na pozwolenie rodziców. W siepniu 1567 roku pieszo, w przebraniu, uciekł z Wiednia. Dotarł do BAwarii i zgłosił się do św. Piotra Kanizjusza. Ten wysłał go do Rzymu, gdzie św. Franciszek Borgiasz przyjął go 28 października 1567 roku do nowicjatu. Swoim wzorowym życiem, duchową dojrzałością i rozmodleniem budował całe otoczenie. Mając 18 lat założył śluby zakonne. Zmarł w sierpniu 1568 roku, przepowiedziawszy swoją śmierć. Beatyfikowany w 1670 roku. Kanonizowany przez Benedykta XIII (1726). Relikwie Świętego spoczywają w kościele św. Andrzeja na Kwirynale w Rzymie. Św. Stanisław jest patronem Polski (od 1671 roku) i Litwy, studentów oraz nowicjuszy jezuickich, a także polskiej młodzieży.

Św. Dominik Savio Urodzony we Włoszech, w roku 1842, św. Dominik Savio żył zaledwie piętnaście lat, ale zdążył osiągnąć wysoki stopień świętości. W siódmym roku życia przystąpił do pierwszej Komunii Świętej i wówczas wpisał sobie do książeczki do nabożeństwa następujące postanowienia: - będę się często spowiadał, a do Komunii Świętej przystępował, ilekroć mi na to pozwoli spowiednik; - moimi przyjaciółmi będą Jezus i Maryja; - śmierć - tak, ale nie grzechy. W 13 roku życia zetknął się ze św. Janem Bosko i pod jego kierunkiem postępował na drodze do świętości. Chcąc pomóc św. Janowi w jego pracy misyjnej, zorganizował towarzystwo pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia. Pomimo, że życie św. Dominika płynęło w ubóstwie, pracy i cierpieniach, przepełniała go radość i pogodna świętość. Jest prawdziwym wzorem dla młodzieży. Pewnego razy napisał do przyjaciela: "Tu, na ziemi świętość polega na tym, aby być stale radosnym i wiernie wypełniać nasze obowiązki". Zmarł 9 czerwca 1857 roku. Najmłodszy wyznawca, jakiego kanonizował Kościół. Gdy umierał miał niespełna 15 lat. Beatyfikowany w 1950 roku, a kanonizowany w 1954 roku. Jest patronem ministrantów.

Św. Alojzy Gonzaga Urodził się we Włoszech w zamożnej rodzinie. Spędził wiele czasu w obozie wojskowym i na różnych dworach. Znał język grecki, łaciński, hiszpański, francuski, niemiecki i oczywiście rodzinny - włoski. Mimo oporu ojca wstąpił do Jezuitów mając 17 lat. Czynił tak szybkie postępy w doskonałości chrześcijańskiej, że budził podziw otoczenia. Gdy w Rzymie wybuchła epidemia, natychmiast oddał się posłudze chorym. Jednak sam się zaraził i zmarł 21.06.1589r.

Św. Jan Berchmans Święty Jan Berchmans urodził się 13 marca 1599 roku w Diest w dzisiejszej Belgii. Był on pierwszym z pięciorga dzieci grabarza, Jana. Od dziesiątego roku życia przebywał u rozmaitych duchownych, którzy dbali o jego wykształcenie. Potem (w 1615 roku) kształcił się również u jezuitów w Mechelen (Malines), gdzie też rok później wstąpił do nowicjatu. W 1618roku wysłany został do Rzymu na studia filozoficzne. Tuż po ich ukończeniu zapadł na czerwonkę, której nie przetrzymał, będąc ponadto chory na płuca. Zmarł 13 sierpnia 1621 roku. Kanonizował go w 1888 roku papież Leon XIII, podkreślając cechy jego świętości: wierność powołaniu i obowiązkom zakonnym, miłość braterską, serdeczne nabożeństwo do Męki Pańskiej i Matki Najświętszej.

    LSO przy Sanktuarium Relikwii Drzewa Krzyża Świętego w Wałbrzychu - grafika, PHP - Paweł Usinowicz; red. Piotr Stencel |